غزل ۱۰۵
غزل ۱۰۵ حافظ آستان جانان ۲۸
این ویدیو را از طریق سایت یوتوب مشاهده میکنید
صوفی ار باده بهاندازه خورَد نوشش باد
ور نه اندیشهٔ این کار فراموشش باد
آنکه یک جرعه مِی از دست توانَد دادن
دست با شاهدِ مقصود در آغوشش باد
پیرِ ما گفت خطا بر قلم صُنع نرفت
آفرین بر نظرِ پاکِ خطاپوشَش باد
شاهِ تُرکانْ سخنِ مدعیان میشِنَوَد
شرمی از مَظلَمِهٔ خونِ سیاووشش باد
گرچه از کِبرْ سخن با منِ درویش نگفت
جان فدایِ شِکَرینپستهٔ خاموشش باد
چشمم از آینهدارانِ خط و خالش گشت
لبم از بوسهرُبایانِ بَر و دوشش باد
نرگسِ مستِ نوازشکُنِ مردمدارَش
خونِ عاشق به قدح گر بِخورد نوشش باد
به غلامیِّ تو مشهورِ جهان شد حافظ
حلقهٔ بندگیِ زلفِ تو در گوشش باد
اگر چه:
شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است!
اما گاهی در بین غزلیات حافظ به دلیلی یا مناسبتی غزلی به شهرت خاص و عام رسیده است.
از بین بیش از پنج هزار بیت از ابیات دیوان حافظ هم پارهای از ابیات بسیار بیش از سایر ابیات مورد توجه عام و خاص قرار گرفته است.
یکی از مشهورترین و مناقشهبرانگیزترین این ابیات بیت سوم غزل ۱۰۵ حافظ است که:
پیر ما گفت: خطا بر قلم صنع نرفت!
آفرین بر نظر پاک خطا پوشش باد!
این بیت معرکهی آراست و شاید حتی در بین ابیات تمام شاعران ادوار شعر فارسی دربارهی بیتی این مقدار سخن گفته نشده باشد و تفاسیر گوناگون بیان نشده باشد.
محسن محمد
آستان جانان فضایی برای خوانش و تحلیل غزلیان لسان الغیب حافظ شیرازی
غزل ۱۰۵ حافظ آستان جانان ۲۷
لینک غزل ۸۷ از دیوان غزلیات حافظ در آپارات
