تاریخ ۳ اردیبهشت ۹۷

 مدرس محسن‌محمد

پس از آن عالَم به این عالم چنان……………….تعبیت‌‏ها هست بر عکس، این بدان‏

خواجه‌‏ی لقمان از این حالِ نهان……………… بود واقف دیده بود از وی نشان‏

راز می‏‌دانست، و خوش می‌‏راند خر………………از برایِ مصلحت آن راهبر

مر ورا آزاد کردی از نخست…………………….لیک خشنودیِّ لقمان را بجُست

‏ ز آنکه لقمان را مراد این بود تا………………..کس نداند سِرِّ آن شیر و فَتی

‏ چه عجب گر سِر زِ بَد پنهان کنی……………..این عجب که سر ز خود، پنهان کنی

‏ کار، پنهان کن تو از چشمانِ خود……………….تا بُوَد کارَت سلیم از چشمِ بَد

خویش را تسلیم کن بر دامِ مُزد………………و انگه از خود بی‏ز خود چیزی بِدُزد

می‏‌دهند افیون به مردِ زخم‏‌مند …………….. تا که پیکان از تَنَش بیرون کنند

وقتِ مرگ از رنج، او را می‌‏دَرَند………………….او بدان مشغول شد، جان می‌‏بَرَند

چون به هر فکری که دل خواهی سپرد ………از تو چیزی در نهان خواهند بُرد

هر چه اندیشی و تحصیلی کنی …………………..می‏‌درآید دزد از آن سو کایمنی

‏ پس بدان مشغول شو، کان بهترست ………….. تا ز تو چیزی بَرَد کان کهترست

‏ بارِ بازرگان چو در آب اوفتد………………………….. دست اندر کاله‏‌ی بهتر زند

چونکه چیزی فوت خواهد شد در آب……….. ترکِ کمتر گوی و، بهتر را بیاب‏