فردوسی و راز جاودانگی

فردوسی و راز جاودانگی انسان
از گذشته‌های دور شاید از زمانی که انسان خود را شناخت، و به خودآگاهی رسید به دنبال رسیدن به جاودانگی بود.

شاید بسیاری از باور‌های عمیق در ذهن جوامع، ناشی از این خواست بنیادین بوده است. انسان‌ها همواره به دنبال گسترش حوزه‌ی اقتدار خود در مکان و زمان بوده‌اند. و وقتی به جایگاه اجتماعی دست پیدا می‌کردند، مکان را و مطیع خود می‌کردند، و با بقای نسل امکان حرکت در زمان را خواهند داشتند. در این بین اندیشمندان هر ملتی راه‌هایی غیر از توالد و ازدیاد نسل و اقتدار اجتماعی و بسط قدرت سیاسی را در پیش گرفته‌اند. و به دیگران پیشنهاد داده‌اند. زندگی در عرصه‌ی خرد و اندیشه و عشق مهم‌ترین این راه‌ها بوده است که فردوسی با شاهنامه این خردنامه‌ی سترگ پارسی پرچمدار راه خرد و اندیشه است. و بزرگانی چون حافظ و مولانا و سعدی نیز در میان شاعران متفکر ما راه عشق و مستی را پیشنهاد داده‌اند. دو راهی که شاید هر دو نیازهای اصیل انسان تشنه‌ی معاصر را برآورده می‌کنند.

لینک بخش تماشاخانه‌ی کانال نفیر نی